آب در آیینه دارد سیل در ویرانه ام

می دهد زیب عمارت از خرابی خانه ام

از گداز رنگ طاقت برنمی آیم چو شمع

گردش چشم که در خون می زند پیمانه ام

اینقدرها بیخود جام نگاه کیستم