جام تا در گردش آمد شنبه است آدینه ام

مدعی گو جمع دارد دل ز داغ انتقام

روشن است از آتش یاقوت دود کینه ام

انتظار فرصت از مخمور شوقت برده اند

گر ادب بیدل نپیچد پنجه ام در آستین

می کند گل از گریبان حسرت دیرینه ام