فقرم از تشویش چندین آرزوها باز داشت

چون گهر بر سر فتاد از شش جهت غلتانی ام

دامن تشریف اقبال نگه کوتاه نیست

نه فلک پوشد قبا گر یک مژه پوشانی ام

بی تکلف هیچ گنجی نیست در ویرانی ام

داشتم با خار خار طبع مجنون نسبتی

بر سر راهی که لیلی پا نهد بنشانی ام