عجزم ز نم جبهه گذشتن نپسندید

شرم آینه دارد به کف از موت و حیاتم

هستی به هوس تک زدن گرد فسوس است

مانند نفس سخت ندامت حرکاتم

زین یکدو عرق شد پل جیحون و فراتم

گرد نفس و فال اقامت چه خیالست

پرواز گرفته ست سر راه ثباتم