مژه واکردم و بر عالم تحقیق در بستم

حضور معنی ام گم گشت تا دل بر صور بستم

ز غفلت بایدم فرسنگها طی کرد در منزل

که چون شمع از ره پیچیده دستاری به سر بستم

به جیب ناله دارم حسرت دیدار طوماری