شدم گرداب تا در خدمت دریا کمر بستم

ز خاک آن کف پا بوسه ای می خواست مژگانم

سرشکی را حنایی کردم و بر چشم تر بستم

مقیم آستانش گرد خود گردیدنی دارد

به صید خلق مجهول اینقدر افسون که می خواند

گرفتم پای گاوی چند با افسار خر بستم

دعا نشنید کس نفرین مگر خارد بن گوشی