کو دماغ ناز تاکر و فری می داشتم

وسعتم چون غنچه در زندان دلتنگی فسرد

گر ز بالین می گذشتم بستری می داشتم

صورت انجام کار آیینه دار کس مباد

الفت جاهم نشد سرمایه دون همتی

جای قارون می گرفتم گر زری می داشتم

چون نفس عشقم به برق بی نشانی پاک سوخت