عرق نماند به پیشانی از تردد حاجت

چو شمع تا سحر از خود به پیچ و تاب گذشتم

به مایه نفس اندوه حشر منفعلم کرد

وبال لغزشم این بود کز حساب گذشتم

جز انفعال که داند که از چه آب گذشتم

به پیریم هوس مستی از دماغ به در زد

قدم نگون شد و پل بست کز سراب گذشتم