چه سازم آشنای فرصت پیمان گسل گشتم

سحر هر سو خرامد شبنم ایجاد عرق دارم

نفس پرواز دادم کاینقدرها منفعل گشتم

بهار رنگم از آسودگی طرفی نبست آخر

تلاش شوق از محرومی من داغ شد بیدل

که برگرد جهانی چون نفس بیرون دل گشتم