که خاتم هم قدح کج کرده می آید در انگشتم

دربن خمخانه ها مخمور من نگذشت صهبایی

صدا خواهد کشید اکنون ز طبع ساغر انگشتم

چو ماه نو به این مستی شکست امشب کلاه من

نمی دانم چه گل دامن کشید از دست من یارب

که فریادی ست چون منقار بلبل در هر انگشتم

به چشم امتیازم اینقدر معلوم شد بیدل