هر کسی چون گل در این گلشن به رنگی می کش است

ناله ای گم کرده بودم در نیستان یافتم

سایه ژولیده مویی از سر من کم مباد

پشم اگر رفت از کلاهم سنبلستان یافتم

لب به ساغر باز کردم بیره پان یافتم

عمرها می آمد از گردونم آهنگی به گوش

پرده تا بشکافت دوکی را غزلخوان یافتم