بر رعونت ناز تمکین داشت تیغ کوهسار

هریکی را چار موج فتنه توفان یافتم

میوه باغ موالید آن قدر ذوقم نداد

از سه پستان شیر دوشیدم شبستان یافتم

جوهرش را در دم صبحی پر افشان یافتم

دشت را نظاره کردم گرد دامن بود و بس

بحر را دیدم نمی در چشم حیران یافتم