مور روزی دانه ای می برد در زیر زمین

سایه را آنجا چراغ زیر دامان یافتم

صبح تا فرصت شمارد شمع دامن چیده بود

از تلاش زندگانی مردن آسان یافتم

چون برون افکند خال روی خوبان یافتم

آن سماروغی که می رست از غبارکوچه ها

چشم مالیدم شکوه چتر شاهان یافتم