به لغزشهای اشک آخر برون زین انجمن رفتم

ز بس وحشت کمین الفت اسباب امکانم

کسی با خویش اگرپرد اخت من از خویشتن رفتم

چو شمعم مانع وحشت نشد بی دست و پاییها

به آگاهی ندیدم صرفه تدبیر عریانی

ز غفلت چشم پوشیدم به فکر پیرهن رفتم

هجوم ضعف برد از یادم امید توانایی