دل نپرداخت به افسانه شنیدن رفتم

چون هلالم چقدر نشئه تسلیم رساست

سرکشی داغ شد از بس به خمیدن رفتم

شور این بزم جنون خیره دماغی می خواست

این شبستان به چراغان هوس یمن نداشت

که به صد چشم همان داغ ندیدن رفتم

یاس بر حیرت حال گهرم می گرید