برفلک همچو مه نو به خمیدن رفتم

حیرت از وحشتم آیینه دیدار تو ریخت

آنقدر ناله نگه شد که به دیدن رفتم

عاجزی هم چقدر پایه عزت دارد

بی پرو بالی من همقدم شبنم بود

زین چمن بر اثر چشم پریدن رفتم

نارسایی چه کندگر نه به غفلت سازد