شب از رویت سخنهایی بهار اندوده می گفتم

زگیسو هرکه می پرسید مشک سوده می گفتم

وفا در هیچ صورت نیست ننگ آلود کمظرفی

ز خود چون صفر اگر می کاستم افزوده می گفتم