هنوز افسانه بال قفس فرسوده می گفتم

خرابات حضورم گردش چشم که بود امشب

که من از هر چه می گفتم قدح پیموده می گفتم

گذشت از آسمان چون صبح گرد وحشتم اما

ندامت هم نبود از چاره کاران سیهکاری

عبث با اشک درد دامن آلوده می گفتم

جنون کرد وگریبانها درید از بند بند من