جنون کرد وگریبانها درید از بند بند من

هنوز افسانه بال قفس فرسوده می گفتم

ندامت هم نبود از چاره کاران سیهکاری

عبث با اشک درد دامن آلوده می گفتم

دو روزی بیش ازین حرفی که لب نگشوده می گفتم

ز غیرت فرصت ذوق طلب دامن کشید از من

به جرم آن که حرف دست برهم سوده می گفتم