که این ماه است و آن خورشید تابان است و آن انجم

کند هر جا عرق ز آن ماه تابان گلفشان انجم

شکست رنگ سازد جمع چون برگ خزان انجم

جبین و عارضش از دور دیدم در عرق گفتم

تو بر خاک درش یک نقش پا کسب سعادت کن

به اظهار اثرگو داغ شو بر آسمان انجم

در آن وادی که یاد اوست شمع راه امیدم