توان خرمن نمودن از غبار کاروان انجم

تو بر خاک درش یک نقش پا کسب سعادت کن

به اظهار اثرگو داغ شو بر آسمان انجم

در آن وادی که یاد اوست شمع راه امیدم

عرق جوش است حسن ای شوق چشم حیرتی وا کن

قدح باید گرفت آندم که آمد در میان انجم

به هرجا شکوه ای گل کرده است از بخت ناسازم