تا هیچکسم منتظر وصل نداند

شب بزم خیالی به دل سوخته چیدم

تصویر تو گل کرد ز آهی که کشیدم

گشتم عرق و در سر راه تو چکیدم

عجزم چقدر پایه اقبال رسا داشت

جایی نخمیدم که به پایی نرسیدم