رنگ و بوها جمع دارد میزبان نوبهار

فرصت مستی عرقها کرد تا ساغر زدم

تنگی میدان هوشم کرد محکوم جهات

زندگی در بیخودی گر جمع کردم بیحدم

هر دو عالم را صلا زد عشق تا من آمدم

کعبه و دیری ندیدم غیر الفت گاه دل

هرکجا رفتم به پیش آمد همین یک معبدم