گل زند بر مزار بهزادم

نظم و نثری که می کنم تحریر

به که در زندگی کند شادم

ورنه حیفست نقشم از پس مرگ

این زمان هرچه دارم از من نیست

داشتم آنچه رفت از یادم

نیستی هم به داد من نرسید