درین محفل به امید چه یا رب چشم وا کردم

نشان دل نجستم کوشش تحقیق شد باطل

برون زین پرده هر تیری که افکندم خطا کردم

نبودم شمع تا از سوختن حاصل کنم رنگی

به ملک بی تمیزی داشت عالم ربط امکانی

گشودم چشم و خلقی را ز یکدیگر جدا کردم

گرانی کرد بر طبعم غرور ناز یکتایی