سحری نظر گشودم به خیال سرو نازی

که به رنگ شمع گردن همه جا بلند کردم

سر و کار خودسری ها ادب امتحانیی داشت

عرق نگون کلاهی ز حیا بلند کردم

ز فلک گذشت دوشم مژه تا بلند کردم

به هزار ناز گل کرد چمن نیاز بیدل

که سر ادب به پایش چو حنا بلند کردم