شبی آمد به یادم گرمی انداز آغوشی

به ساغر آبرویی داشتم سد رمق کردم

به هر جا فکر مستی نیست مخموری نمی باشد

هوسهای غذا بود این که خود را مستحق کردم

چنان از خود برون رفتم که پندارم عرق کردم

زبان اصطلاح رمز توحیدم که می فهمد

که من هرگاه گشتم غافل از خود یاد حق کردم