تو را رسد که کنی دعوی جهانبانی

قوام دولت دنیی محمد بن علی

که می درخشدش از چهره فر یزدانی

زهی حمیده خصالی که گاه فکر صواب

طراز دولت باقی تو را همی زیبد

که همتت نبرد نام عالم فانی

اگر نه گنج عطای تو دستگیر شود