سودم قدمی چند که دست آبله کردم

از هر طلبی پیش ندامت گله کردم

در غنچگی ام یکدلیی بود که چون گل

بر وهم شکفتن زدم و ده دله کردم

بی صحبت پیران نگذشتم ز رعونت