که لاف می زند از لطف روح حیوانی

شقایق از پی سلطان گل سپارد باز

به بادبان صبا کله های نعمانی

بدان رسید ز سعی نسیم باد بهار

سحرگهم چه خوش آمد که بلبلی گلبانگ

به غنچه می زد و می گفت در سخنرانی

که تنگدل چه نشینی ز پرده بیرون آی