جهانی را زدم آتش سراغ دل نشد پیدا

فلک در گردش آیم تا به گرد کوی او گردم

دل مایوس صیقل می زنم عمری ست حیرانم

نگشتم آینه تا قابل زانوی او گردم

روم اکنون غبار خاطر گیسوی او گردم

محبت صنعتی دارد که تا محشر درین وادی

روم از خویش هر گه بازگردم سوی او گردم