چه امکانست با وضع کسان گردم طرف بیدل

به خاکستر رسم گر آشنای خوی او گردم

رمیدن در سواد صیدگاه دل نمی باشد

تو صحرای دگر بنما که من آهوی او گردم

که من چون آینه با هر که بینم روی او گردم