به گلشن می رسم گر محرم خاشاک می گردم

کف خاکستری می جوشم ازخود پاک می گردم

چو آتش تا برآیم از سیاهی خاک می گردم

شرار فطرت من غور این و آن نمی خواهد

درین صحرا به جستجوی حسن بی نشان رنگی

چو فهم خود برون عالم ادراک می گردم

شکار افکن به درد اضطراب من چه پردازد