ترا می بینم و بر قتل خود بیباک می گردم

اجابت صد سحر می خندد از دست دعای من

که من درد دلی در سینه های چاک می گردم

دم صبح اضطراب شعله های شمع می بالد

دماغ همت من ناز کوشش برنمی دارد

دمی گرد سرت می گردم و افلاک می گردم

بسامان بهار از من بجز عبرت چه می چیند