بسامان بهار از من بجز عبرت چه می چیند

ترا می بینم و بر قتل خود بیباک می گردم

دماغ همت من ناز کوشش برنمی دارد

دمی گرد سرت می گردم و افلاک می گردم

گریبان می درم گل می فروشم خاک می گردم

ببینم تاکجا محوم کند شرم تماشایت

ز خود با هر عرق مقدار رنگی پاک می گردم