انتخابی بود نومیدی کزین دفتر زدم

فرصت هستی ورق گرداندنی دیگر نداشت

این قدرها بس که مژگانی به یکدیگر زدم

حاصل دل نیست جز دست از جهان برداشتن

خودگدازی ها نسیم مژده دیدار بود

سوختم چندان که بر آیینه خاکستر زدم

داد پیری وحشت از کلفت سرای هستی ام