آب گردیدم ز شرم و فال چشمی تر زدم

گردم از اوج کلاه بی نشانی هم گذشت

یک شکست رنگ گر چون صبح دامن بر زدم

قابل درد تو گشتن داشت صد دریا گداز

بیدل از افسردگان حیرتم ، تدبیر چیست ؟

گر همه دریا کشیدم ساغر کوثر زدم