که غیر جام می آنجا کند گرانجانی

درون پرده گل غنچه بین که می سازد

ز بهر دیده خصم تو لعل پیکانی

طرب سرای وزیر است ساقیا مگذار

تو بودی آن دم صبح امید کز سر مهر

برآمدی و سر آمد شبان ظلمانی

شنیده ام که ز من یاد می کنی گه گه