فقر آخر سر ز جیب بی نیازی ها کشید

هر قدر از پیکر من سرمه شد بینا شدم

ماضی و مستقبل من حال گشت از بیخودی

رفتم امروز آنقدر از خود که چون فردا شدم

احتیاجم جوش زد چندانکه استغنا شدم

گرچه بیدل شیشه من ازفلک آمد به سنگ

اینقدر شد کز شکستن یک دهن گویا شدم