گیرم به سعی حلقه شدن دام هم شدم

صد لغزشم ز ضعف به دوش تپش کشید

چون اشک اگر مسافر یک گام هم شدم

جز عبرتم ز دهر چه باید شکار کرد

گوش جهان قلمرو اقبال ناله نیست

بیهوده داغ خجلت ابرام هم شدم

چون موی چینی از اثر طالعم مپرس