احسان به هرچه می خردم سود مدعاست

بودم اسیر و باز گرفتارت آمدم

بیع و شرای چار سوی عشق دیگر است

خود را فروختم که خریدارت آمدم

از قیمتم مپرس به بازارت آمدم

وصل محیط می برد از قطره ننگ عجز

کم نیستم به عالم بسیارت آمدم