مستانه می روم ز خود و نشئه رهبر است

کم نیستم به عالم بسیارت آمدم

قطع نظر ز هر دو جهانم کفیل شد

تا یک نگاه قابل دیدارت آمدم

گویا به یاد نرگس خمارت آمدم

دیگر چه سحر پرورد افسون آرزو

من زان جهان به حسرت رفتارت آمدم