ز طبع موج گوهر غیر همواری نمی جوشد

به کفرم می کند منسوب گر دل بر سبب بندم

مزاج خاکسارم با رعونت بر نمی آید

جبین بر سجده مشتاقست احرام ادب بندم

مروت جوهرم گر تیغ بندم بر غضب بندم

دل بیدرد تا کی مجلس آرای هوس باشد

جنونی بشکند این شیشه تا راه حلب بندم