تماشا خیال است و دیدار حیرت

که تا چرخ یک ناله بالیده بودم

ز وهم ای جنون عقده ام وا نکردی

به خویش آنقدرها نپیچیده بودم

ز آیینه این حرف پرسیده بودم

چوگل چاک می رو بد از پیکر من

ندانم برای چه خندیده بودم