بار دلها نی ام از فیض ضعیفی بیدل

می کشم جرعه ز دست تو و مدهوش خودم

عضو عضوم چمن آرای پر طاووس است

به خیال تو هزار آینه آغوش خودم

همچو تمثال کشد آینه بر دوش خودم