ز فیض خاک درش عمر جاودان گیرد

فرشته ای به حقیقت سروش عالم غیب

که روضه کرمش نکته بر جنان گیرد

سکندری که مقیم حریم او چون خضر

جمال چهره اسلام شیخ ابو اسحاق

که ملک در قدمش زیب بوستان گیرد

گهی که بر فلک سروری عروج کند