خموشی در فضای دل صفا می پرورد بیدل

به این تمهید اگر مردی برآر از ملک امیدم

ز فرق و امتیاز و کعبه و دیرم چه می پرسی

اسیر عشق بودم هر چه پیش آمد پرستیدم

غباری داشت گفت وگو نفس در خویش دزدیدم