جنون چندین نیستان کاشت تا یک ناله دزدیدم

سحر کیفیت دیدار از ایینه پرسیدم

به حیرت رفت چندانی که من هم محو گر دیدم

به ذوق وحشتی از خود تهی کردم جهانی را

به عریانی خیالم ناز چندین پیرهن دارد

سواد فقر پرورده ست یکسر در شب عیدم

ز افسون نفس بر خود نبستم تهمت هستی