من به یک موی میان تو، دو مو گردیدم

حیرتم می برد از خویش که چون ساغر رنگ

به چه امید شکستم، به چه رو گردیدم

فرصت سلسله زلف درازست اینجا

خامشی هم چقدر نسخه تحقیق گشود

که من آیینه اسرار مگو گردیدم

خاک ناگشته ز شور من و ما نتوان رست