خجلت سجده خاک در او کرد مرا

سرمه جوشیدم و سرکوب گلو گردیدم

چون سحر نیز جهان تهمت جولان منست

نفسی بود که در پرده اوگردیدم

آنقدر آب که سامان وضوگردیدم

پیکرم غوطه به صد موج گهر زد بیدل

خوش غبار هوس آن سر کو گردیدم